I pielgrzymka do Polski: Słowo do księży i wiernych archidiecezji krakowskiej zgromadzonych w Katedrze Wawelskiej, Kraków 6 czerwca 1979 roku

Moi Umiłowani !

Pierwsze moje kroki po przybyciu do Krakowa skierowuję do tej katedry, ażeby spotkać się z wami, którzy tutaj oczekujecie przy grobie św. Stanisława, bł. królowej Jadwigi, przy grobach naszych królów, wodzów, wieszczów narodowych. Wiecie wszyscy bardzo dobrze, czym była i czym jest dla mnie ta Wawelska Katedra. Witam całe umiłowane przeze mnie prezbiterium Kościoła krakowskiego skupione przy swoim biskupie, patronie sprzed dziewięciu wieków, a równocześnie skupione przy jego współczesnym następcy, metropolicie krakowskim Franciszku i jego braciach w biskupstwie: Julianie, Janie, Stanisławie, Albinie. Z taką samą radością witam mojego brata, biskupa tarnowskiego, Jerzego, i jego biskupów pomocniczych: Piotra, Józefa, Władysława.

Witam wszystkich.

Od roku 1972 wspólnie z Wami, Drodzy Bracia, przygotowywałem ten jubileusz, który w tym roku z wami mam obchodzić - choć inaczej niż tego się spodziewałem. Niezbadane Boże wyroki. Niezbadane Jego drogi. Przychodzi na myśl ta sentencja, którą kiedyś tu, w tej katedrze, wypowiedział kanonik krakowski, Szymon Starowolski: Fortuna variabilis, Deus mirabilis [Fortuna jest zmienna, Bóg wszystko może - red.]. Niezbadane Jego drogi. Planowaliśmy wspólnie, że w tym roku dokona się nawiedzenie wszystkich parafii archidiecezji krakowskiej z relikwiami św. Stanisława i wiem, że ono się dokonuje. Pozwólcie, że do ciągu tych nawiedzeń dodam to moje dzisiejsze - w bazylice wawelskiej, która jako katedra jest matką wszystkich kościołów i wszystkich parafii w archidiecezji. Pozwólcie, że przez nawiedzenie świętych relikwii - tu, w katedrze, nawiedzę pośrednio każdą tak mi drogą parafię archidiecezji krakowskiej. I pozwólcie, że chociaż w ten sposób każdego z was też nawiedzę, jak to bywało przez tyle lat, drodzy moi bracia i moi synowie - pozwólcie, że tak was nawiedzę w duchu przy warsztacie pracy duszpasterskiej każdego. Wszystkie wspólnoty Ludu Bożego, których jesteście duszpasterzami, nawiedzam w duchu. Proszę was, pozdrówcie wasze parafie, wasze kościoły, wasze kaplice. Pozdrówcie wszystkie sanktuaria z archidiecezji i metropolii krakowskiej, tak zawsze drogie mojemu sercu.

Pozdrówcie rodziny! Rodziców i młodzież!

Tak jak dawniej, tak i teraz codziennie modlę się za moją umiłowaną archidiecezję: za rodziny, parafie, dekanaty, zgromadzenia zakonne męskie i żeńskie, za seminarium krakowskie i wszystkie seminaria duchowne w Krakowie, za tę uczelnię teologiczną, która jest dziedzicem najstarszego w Polsce Wydziału Teologicznego, który zawdzięczamy błogosławionej Jadwidze Królowej, za radę kapłańską, za Kurię Metropolitalną, za kapitułę - strażniczkę Wawelu, za Synod Archidiecezji i Metropolii, za wszystkich i za każdego.

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który pobłogosławił nas darem szczególnej jedności w swojej służbie przez tyle lat. I to, co pragnę w tej chwili jeszcze wypowiedzieć, to "Bóg zapłać" - podziękowanie za tę jedność w służbie, którą zawsze okazywaliście mi, która była szczególnym darem Ducha Świętego dla naszej wspólnoty archidiecezjalnej i metropolitalnej. Szczególne za to "Bóg zapłać". Nie wypada mi przybywać do was ze stolicy św. Piotra z próżnymi rękami. Pragnę przynieść jakiś dar, godny tej umiłowanej krakowskiej stolicy św. Stanisława. Przynoszę dwa dary. Każdy z nich jest może drobny, ale bardzo wymowny. Dar pierwszy to decyzja Stolicy Apostolskiej odnośnie do wspomnienia św. Stanisława w kalendarzu liturgicznym Kościoła powszechnego. Pragnę to wyjaśnić. Przed kilku już laty, po ogłoszeniu nowego kalendarza liturgicznego, Konferencja Episkopatu upoważniła mnie do wystąpienia w sprawie określenia tego liturgicznego wspomnienia św. Stanisława, które w kalendarzu Kościoła powszechnego wypada 11 kwietnia, jako memoria obligatoria [wspomnienie obowiązkowe - red.], pierwotnie bowiem zostało określone jako memoria facultativa [wspomnienie dowolne - red.]. Otóż obecnie, mocą decyzji świeżo wydanej przez Kongregację ds. Sakramentów i Kultu Bożego, jest to dla całego Kościoła powszechnego w tym dniu memoria obligatoria. Dla Konferencji Episkopatu Polski i Kościoła w Polsce sprawa ta jest o tyle ważna, że przynajmniej jeden polski święty będzie od tej chwili posiadał taki charakter w liturgicznym kalendarzu Kościoła powszechnego.

Dar drugi, który przynoszę, łączy się z drugą postacią tej katedry, naszą umiłowaną królową Jadwigą, błogosławioną. Kongregacja ds. Sakramentów i Kultu Bożego w porozumieniu z Kongregacją ds. Beatyfikacji i Kanonizacji zatwierdziła formularz Mszy św. ku czci błogosławionej Jadwigi, którą odtąd będzie można wedle tego formularza odprawiać. Pragnę oddać jeszcze cześć umiłowanym przeze mnie świętym Krakowa, a więc św. Stanisławowi, patronowi Polski, św. Jackowi w bazylice OO. Dominikanów, św. Janowi z Kęt - Kantemu w akademickim kościele św. Anny, błogosławionej Salomei w bazylice OO. Franciszkanów, błogosławionej Bronisławie w kościele Najśw. Salwatora na Zwierzyńcu oraz błogosławionemu Szymonowi z Lipnicy w kościele OO. Bernardynów pod Wawelem. Oczywiście, dołączam do tego wyrazy czci dla błogosławionej naszej królowej Jadwigi, a także dla błogosławionego Maksymiliana Marii Kolbego, którego wspomnienie łączy się z naszą archidiecezją ze względu na Oświęcim.

I to, Moi Drodzy, wszystko, co chciałem powiedzieć przy tym naszym pierwszym spotkaniu.

Program odwiedzin archidiecezji krakowskiej jest kilkudniowy. Odpowiada to moim osobistym potrzebom serca, skoro tutaj się urodziłem, skoro z tym miastem, z tym Kościołem, z tym społeczeństwem szczególnie się związałem. Pragnę po kolei nawiedzać miejsca dla mnie drogie i bliskie, i wszędzie tam spotykać się z wami oraz z Ludem Bożym naszej archidiecezji i całej Polski, a chyba także i przybyszami z zagranicy. Natomiast sama główna uroczystość jubileuszowa św. Stanisława przewidziana jest, jak wiecie, na niedzielę Trójcy Przenajświętszej. Pragnę również, przemawiając w tym miejscu, przedstawić wam moich towarzyszy drogi, przybywających ze mną z Rzymu. Wszystkich, łącznie z biskupem Agostino Casaroli, prosekretarzem stanu na czele, jako waszych gości polecam najserdeczniej modlitwie całego Kościoła krakowskiego. Pragnę także zaraz na wstępie podziękować za wszystkie trudy, które musieliście podjąć w związku z tymi odwiedzinami, i to zarówno w pionie kościelnym, jak też i w pionie świeckim. Zdaję sobie sprawę z ogromu tych wysiłków i trudów. Wszystkim z całej duszy za ten olbrzymi trud dziękuję.

Podziękowanie składam na ręce mojego następcy. Ufam, że łaska stanu mu towarzyszy, tak jak i mnie, dzięki waszej modlitwie. Pozwólcie jeszcze, że was pobłogosławię z tego miejsca, z którego nieraz błogosławiłem jako arcybiskup krakowski, a teraz - jako papież.

licencja: 
Copyright
Okres życia: 
Twórczość: 
X
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
off white shoes outlet off white shoes outlet off white shoes outlet off white shoes outlet off white shoes outlet off white shoes outlet Fjllraven Kanken backpack Fjllraven Kanken backpack Fjllraven Kanken backpack Fjllraven Kanken backpack Fjllraven Kanken backpack Fjllraven Kanken backpack supreme outlet online supreme outlet online supreme outlet online supreme outlet online supreme outlet online supreme outlet online stone island outlet stone island outlet stone island outlet stone island outlet stone island outlet cheap oil paintings cheap oil paintings online discount oil paintings cheap oil paintings cheap oil paintings online discount oil paintings cheap oil paintings oil paintings for sale discount canvas art prints large canvas art prints oil paintings for sale oil paintings reproductions authentic nfl jerseys supreme outlet online off white shoes off white shoes outlet fjallraven kanken outlet fjallraven backpack sale mcm outlet online oil paintings great big canvas pop canvas art large canvas art prints